พระเอก (Choi Han Kyul ชเวฮันคยูล) คงจะทำงานหนักไปหน่อยเลยปวดแขน นางรองโทรมาหา พระเอกก็พูดแบบ งอนๆๆ นางรองเลยร้องเพลงให้ฟัง พระเอกให้นางรองมาช่วยวาดรูปฝาผนัง คงจะบอกให้ไปที่ร้านตอนนี้เลย พระเอกก็ทำเสียงเศร้าๆ คิดว่านางรองคงจะไม่ไป แต่นางรองรับปาก คราวนี้พระเอกก็กระดี้กระด้าขึ้นมาเลย พระเอกแวะซื้อไวน์กับขนมเค๊กไปด้วย พระเอกจัดซะโรแมนติคเลย ปู้พื้นนั่งกลางห้องโล่งๆ ...นางรองทำแบบร่าง พระเอกก็ช่วยทำโน่นทำนี่นิดหน่อย...นางเอกขึ่จักรยานมาถึงร้านกาแฟเห็นรถพระเอกจอดอยู่ก็ยิ้มดีใจ รีบเข้าไปในร้านเห็นพระเอกหลับอยู่บนโซฟา แต่ไม่เห็นนางรองเพราะนางรองกำลังวาดรูปอยู่ที่ผนัง นางเอกก็เข้าไปมองใกล้ๆ นางรองหันมาเห็นก็ถามว่าใคร นางเอกหันมาเห็นนางรองก็อึ้งไปนิดนึง นางรองก็ทักขึ้นว่าเคยเจอกันแล้วใช่เปล่า นางเอกก็ทำหน้าไม่ถูก นางรองจำได้ก็พูดขึ้น พระเอกเลยพูดสวนขึ้นเหมือนกัน พระเอกมองไปที่ผนักก็ลุกขึ้นเดินไปดู ไม่สนใจนางเอก นางเอกก็มองแบบหมั่นใส้นิดๆ นางรองหันมาคุยกับนางเอก พระเอกเลยเดินมาขยี้หัวนางเอก นางเอกก็มองตาขวางๆ นางเอกก็ทำเป็นดมๆ ตัวพระเอก พระเอกก็รีบหลบ นางเอกถามอะไรไม่รู้ พระเอกก็ยิ้มๆ ...นางรองยื่นมือให้นางเอกจับ นางเอกกำลังจะจับพระเอกก็รีบเข้าไปขวางรีบกันนางรองไว้ แล้วทำเป็นถอดผ้ากันเปื้อนให้นางรอง นางเอกก็ยื่นมือไปเก้อ..พระเอกยังใช้ให้นางเอกเก็บไวน์ เก็บจาน ด้วย นางเอกก็พึมพำๆๆ ...มีรถมารับซื้อของแล้วคงจะตกลงราคากันไม่ได้ นางเอกพูดอะไรไม่รู้ พระเอกเรียกนางเอกให้เดินตามเข้าไปข้างใน พระเอกตวาดนางเอกเสียงดัง ทุกคนก็หันมามอง ลุงก็คงจะพยายามพูดช่วยนางเอก พระเอกก็ว่าลุงเหมือนกัน ลุงก็จะเดินเข้ามาเอาเรื่องพระเอก อีตาออกแบบเลยวิ่งเข้าไปห้ามทัพ รีบพาลุงออกไปข้างนอก นางเอกก็พูดขึ้นพระเอกก็หันมาตวาดอีก พระเอกยกมือขึ้นตั้งท่าจะตีนางเอก นางเอก
(Go Eun Chan โคอึนชัน) เริ่มน้ำตาไหลยกมือปาดน้ำตา พระเอกก็เสียงดังขึ้นเรื่อยๆ นางรองเลยรีบเข้ามาห้าม พระเอกก็ยังดุต่ออีกนิดแล้วก็เดินชนไหล่นางเอกออกไป นางรองถามนางเอก นางเอกก็บอกไม่เป็นไร เดินปาดน้ำตา....
พระเอกเข้ามาที่ร้าน ลุงแว่นกำลังเอาเม็ดกาแฟใส่เครื่อง นางเอกนั่งคัดเม็ดกาแฟ 2 หนุ่ม ตักกาแฟแยกใส่ถุง พระเอกก็ถามลุงแว่นเสียงแข็งๆ ว่ากำลังทำอะไร ลุงแว่นกับพระเอก ก็เถียงกันนิดหน่อย พอดีมีโทรศัพท์มาลุงแว่นเลยคุยโทรศัพทพ์ พระเอกยังหงุดๆๆ เลยมองไปทางนางเอก คงจะสั่งให้นางเอกทำอะไร ตอนแรกนางเอกไม่ตอบ ก็เสียงดังใส่ นางเอกก็ตอบ เย....พระเอกก็หันไปสั่ง 2 หนุ่มด้วย 2 หนุ่ม ก็รับปาก...พระเอกโทรศัพท์ไปรายงานย่า ลุงแว่นได้ยินก็พึมพำกับตัวเองยิ้มนิดๆ....
ตอนเช้านางเอกมาทำงาน เห็นรถพระเอกจอดอยู่เลยเตะไปซ้า 1 ครั้ง แต่ตัวเองเจ็บขาเอง แกล้งอย่างอื่นดีกว่าเลยเอาอะไรยัดท่อไอเสียไว้ แต่ก็เปลี่ยนใจไม่แกล้งเลยเอาออก นางเอกเดินเข้ามาข้างใน ก็เจอกับหนุ่ม ที่ขายแพนแคกคนเมื่อวานที่พระเอกพาไปดู กำลังยืนคุยกับพระเอก ส่วนหนุ่มหล่อก็นั่งมองห่างๆ หนุ่มหล่อเลยเรียกให้นางเอกไปนั่งฟังข้างๆ พอหนุ่มแพนเค๊กแนะนำตัวกับพระเอก นางเอกก็รีบบอกชื่อตัวเองทันทีเลย หนุ่มหล่อก็รีบบอกด้วย หนุ่มแพนเค๊กหันมามองตาดุๆๆ นิดหน่อย หนุ่มหัวหลิมก็ค่อยๆ เข้ามาร่วมวงด้วย หนุ่มแพนเค๊กหันไปมองก็ทำหน้าเฉย นางเอก กะ หนุ่มหล่อ มองหน้ากัน หนุ่มหัวหลิมเลยเดินเข้ามาถามซะเลย นางเอกเลยเดินมาหาหนุ่มหัวหลิมพาเดินออกไปข้างนอก ลุงแว่นคงไม่ค่อยเห็นด้วยที่พระเอกจะรับหนุ่มแพนเค๊กร่วมงาน แต่พระเอกก็ทำเฉยๆ แล้วชวนกันเดินออกไป...นางรองมาซื้อดอกคาร์เนชั่นหลายสีหอบหนึ่ง เอามาประกอบวาดรูป นางรองส่งรูปดอกคาร์เนชั่นให้กับพระรองทางมือถือ พอพระรองเห็นรูปก็โทรกลับมา พระรองร้องเพลงให้ฟัง นางรองก็ไปนอนฟังบนเตียงยิ้มหน้าบานเลย พระรองร้องเพลงจบ นางรองก็ลุกขึ้นมานั่งพูดแป๊บนึง.....
วันเปิดร้านทุกคนก็ช่วยกันจัดร้าน ตกแต่งร้าน เสร็จแล้วก็มารวมกันพระเอกกำลังสั่งงาน ลุงแว่นก็เอามือแคะขึ้มูก แล้วพูดกับพระเอก พระเอกก็ทำเสียงดุนิดนึง ลุงแว่นเลยเอามือที่แคะขี้มูกเมื่อกี้ดูดซะ 1 ครั้ง ทุกคนมองแล้วทำหน้าแตกต่างกันไป....แขกเริ่มทยอยมา แม่นางเอก น้องนางเอก ลุงขายหมู ก็มา หนุ่มหัวหลิมเห็นน้องนางเอกก็ยิ้มดีใจ จับแขนให้ไปดูรูปวาดที่กระจก แต่รู้สึกน้องนางเอกจะปิ๊งหนุ่มแพนเค๊กซะมากกว่า...ย่า แม่ พ่อ ของพระเอกมาถึง พระเอกก็ออกไปต้อนรับ นางเอกมองอยู่บนดาดฟ้ากับลุงแว่น ลุงแว่นพูดอะไรไม่รู้นางเอกมองหน้าแปลกใจ พอดีพระรองเดินเข้ามานางเอกก็ตะโกนเรียก วิ่งลงมาหา แต่พระรองเข้าไปข้างในซะก่อน นางเอกเลยไปทำชี้โบ้ชี้เบ้ พระรองก็ไม่เข้าใจ นางเอกเลยโทรศัพท์ให้พระรองออกมาคุยข้างนอก นางเอกขอร้องให้พระรองช่วยปิดพระเอกว่าตัวเองเป็นผู้หญิง พระรองก็ขำๆ แต่ก็ยอมทำตาม.....ตอนกลางคืนปิดร้านทุกคนก็แยกย้านกันกลับ พระเอกเลยรับอาสาจะไปส่ง นางเอกก็เดินจะขึ้นรถนิดนึง แต่นางรองโทรมาหาพระเอกพอดี พระเอกเลยขอตัวไป นางเอกก็จ๋อยเลย...
พระเอก (Choi Han Kyul ชเวฮันคยูล) ไปหานางรองยืนคุยกันแป๊บนึง พระเอกก็กลับ พระเอกจอดรถข้างทางเอากล่องของขวัญมาเปิดดู เป็นรูปปั้นไดโนเสาร์ พระเอกเอาการ์ดออกมาอ่าน แล้วก็ส่งเมสเสส ไปหานางรอง พอนางรองหันมาพระเอกก็ยืนเต้นโบกมือให้....ร้านไม่มีลูกค้าเลย นางเอกนั่งสัปหงกขนมคาปาก หนุ่มหล่อมาเรียก นางเอกก็สะดุ้งตื่น ....คงจะเบื่อๆ เลยออกหาอะไรเล่นกัน แต่ส่วนใหญ่รุมแกล้งหนุ่มหัวหลิมซะมากกว่า หลอกให้ขุดหลุม หลอกให้ดื่มน้ำ...พระเอกกำลังทำโทษทุกคน ให้ก้มหัวยันพื้น มือไขว้หลังไว้ ซักพักพระเอกก็ให้หนุ่มหัวหลิม กับนางเอก ออกไปเล่นบาสกับพระเอก หนุ่มหล่อ กับ หนุ่มแพนเค๊ก ยังอยู่แบบนั้น เล่นไปได้ซักพักหนุ่มหัวหลิมก็ไม่ไหวคลานออกมานั่งกับ 2 หนุ่ม ( 2 หนุ่มก็เลิกทำท่านั้นแล้ว) เหลือพระเอกเล่นกับนางเอกสองคน เล่นกันน่ารักมากมาย เล่นเสร็จก็ไปที่สระน้ำ คราวนี้ต่างคนต่างแกล้งดึงกันลงน้ำตัวเปียกกันหมดเลย...นางเอกกำลังถอดเสื้อได้ยินเสียงพระเอกมาตามหาก็ตกใจรีบเข้าไปหลบในตู้เสื้อผ้า แต่เป็นล็อกเกอร์ตู้ของหนุ่มหัวหลิมอ่าจิ พอหนุ่มหัวหลิมจะเปิดตู้ก็เปิดไม่ออก กำลังรวบรวมกำลังที่จะดึง นางเอกเปิดออกมาพอดี ทำเอา 3 หนุ่มอึ้งไปนิดนึง นางเอกก็รีบว่งออกไป หนุ่มหัวหลิมรีบเข้ามาดูในตู้ นางเอกฉีกถูงขนมเกลื่อนเลย หนุ่มหัวหลิมร้องเสียงหลงเลย....ทุกคนมานั่งคุยกัน พอพระเอกเดินออกมา พระเอกกับลุงแว่นคงจะไม่ค่อยถูกกัน ก็เถียงกันจนจะมีเรื่อง แต่พระเอกเดินออกไปซะก่อน...พระรอง
(Choi Han Seong ชเวฮันซอง) มากินข้าวกับครอบครัวพระเอก กินเสร็จก็คุยกันสองคนพระรองคงจะถามพระเอกว่ารู้จักนางเอกได้ยังไง พอพระเอกอธิบายพระรองก็ขำๆ ที่พระเอกคิดว่านางเอกเป็นผู้ชาย...พระเอกกลับมาที่ร้าน เจอนางเอกเก็บของทำโน่นทำนี่ เลยฝึกชงกาแฟกันแป๊บนึง พระเอกก็ให้นางเอกกลับบ้าน นางเอกเดินออกไปยืนที่หน้าต่าง แล้วร้องเพลงแฮบ...เบิร์ดเดย์ให้ จบแล้วนางเอกก็วิ่งออกไป พระเอกมองตามหัวเราะนิดๆ....นางเอกนอนกินคุ๊กกี้ น้องสาวนอนยืดเท้าออกกำลังกาย คุยกันเรื่องพระเอก แล้วเปรียบกับพระรอง ....ตอนเช้านางเอกมาที่ร้านแต่เช้าถือกล่องของขวัญเล็กๆ มาด้วย เห็นพระเอกหลับที่เบาะหลังเคาเคาเตอร์ ก็เอาของขวัญไปวางไว้ แล้วไปนั่งยองๆ มองดู เห็นว่าพระเอกคงจะหลับสนิท นั่งมองแป๊บนึงก็เอานิ้วแตะที่ใต้ตา พระเอกสะดุ้งนิดนึง แต่ก็ยังไม่ตื่น นางเอกก็ลูบเปลือกตา แล้วลุกขึ้นหลับตาทำปากจู๋ๆ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆๆ พระเอกงัวเงียลืมตาขึ้น นางเอกก็ลืมตาพอดี......